Sınırları Gölmarmara Gölü’ne dayanan ve karınlarını yıllarca bu gölden yakaladıkları balıkları satarak doyuran Manisa’nın Salihli ilçesine bağlı Tekelioğlu köyü sakinleri, 1990′lı yıllarda gölde başlayan kuraklık nedeniyle organik tarıma yöneldi. Salihli’ye 20 kilometre uzaklıkta bulunan 330 haneli köyde 11 bin dönüm alanda organik tarım üretimi gerçekleştiriliyor. Bölgenin oldukça verimli bir toprak yapısına sahip olduğunu kaydeden Tekelioğlu Köyü Muhtarı Ali Şener, “Köyümüzde halen 11 bin dönümde organik tarım uygulanıyor. Üzüm, domates, biber, pamuk ve susam en çok yetiştirilen ürünler arasında. Nohutta ise ilk yıllarda olumlu sonuçlar alınmasına karşın son yıllarda yaşanan kuraklık nedeniyle maliyetler yükseldiği için bu ürünün ekiminden vazgeçildi. Şu an için köy arazisinin yüzde 90′ında organik üretim yapılıyor. Geriye kalan yüzde 10′unda ekimi yapılan tütünde ise yine organik yöntemler kullanılıyor” dedi. Organik tarımla yüzü gülen köylünün en büyük sorununun ise köyün 1990 yılında SİT alanı içine alınması olduğunu belirten Muhtar Şener bu konuda şunları söyledi: “1990 yılında köyümüzü SİT alanı içine dahil ettiler. Tekelioğlu Köyü ile birlikte Kestelli, Karahayşi, Pazarköy ve Dibekdere de SİT mağduru oldu. 82 adet Tümülüs toplam 650 dönümlük bir alan içinde yer alıyor. Oysa ilgili kurul yaklaşık 140 bin dönümlük alanı SİT alanı içine dahil etti. Bu yüzden 6 köyde ikamet eden yüzlerce vatandaşımız dertli. Bu köylerde sadece arpa ve buğday ekimine izin veriliyor. SİT alanı içerisinde yer alan bölgelerde ağaç dikmek yasak. Yörede zeytin diken yüzlerce çiftçimiz SİT kanununa muhalefetten dolayı Ağır Ceza Mahkemeleri’nde yargılanıyor. Bu sorunun çözülmesi için kalabalık bir heyetle Ankara’ya giderek ilgili bakanlıklarda çeşitli temaslarda bulunduk. Bu sorunun artık çözülmesini talep ediyoruz.”

Kaynak: www.turkmedya.com

Ekolojik tarım insanın ve doğanın kazançlı çıktığı bir tarım ve yaşama biçimi. Gıdada kendine yeten Türkiye’de verimliliği artırmak amacıyla küçük tarım işletmelerinin ortadan kalkmasını, ürerimin mekanize olmasını ve konvansiyonel tarımda yoğunlaşılmasını önerenler bu dönüşüm sonucunda üretilecek sebze ve meyvenin kime satılacağını düşünmez; sokağa atılacak, milyonlarla telaffuz edilen vasıfsız tarım işçisinin ne olacağını ise hiç hesaba katmaz. Sanayi işçisi olmaları, onları istihdam edecek artık öyle bir sanayi kalmadığından mümkün görünmeyen ve tek çareleri göç etmek olan bu insan yığınlarının kentlerde nasıl lumpenleştiğini bugünden görüyoruz. Bu kâbus senaryosuna karşılık çözüm ekolojik tanm ve kırsal kalkınmada.

Ekolojik tarım hayat sigortasıdır

Ekolojik tarım ilgi ve dikkat istediği ölçüde emek-yoğun bir tarım biçimi. Konvansiyonel tarım 100 işçi çalıştırıyorsa ekolojik tarım 180 işçi çalıştırıyor. Bu anlamda istihdam sorunsalına kayda değer bir çare olarak önümüzde duruyor. Ekolojik tarımın artı değeri de konvansiyonel tarımınkinden kıyaslanamayacak kadar yüksek; bu beslenme ve tüketim biçimine AB ve diğer gelişmiş ülke pazarlarından talep olağanüstü boyutlarda. Buna karşılık konvansiyonel ürünün hiçbir cazibesi yok. Bilinçli tüketici herkesin her yerde ve her serada üretebildiği sası domatesi yemek, kokmayan çiçekleri vazosuna koymak istemiyor. Türkiye elindeki olanakları iyi değerlendirerek, tarım politikasını ve tüketim alışkanlıklarını hızla o tarafa yönlendirmekte olan AB’nin ekolojik ürün ambarı haline gelebilir. Ekolojik tanm yaygınlaştıkça, çığ gibi büyüyen çevre sorunlarımıza da çare oluşturacak, yerli tüketicinin de vasıflı ürünle beslenmesini sağlayacak.

Avrupa’nın 50 yıldır aşın kullanımla tükettiği doğayı şimdi yeniden kazanmaya çalışmasını ibret alarak önlemimizi bugünden almalıyız.

İki önemli etkinlik

Ülkemiz, elindeki insan gücü, toprak kalitesi, 11 binden fazla türle son derece zengin biyolojik çeşitliliği, iklimi ve daha kaybolmamış asırlardır süregelen bilgi birikimine rağmen ekolojik tarım dünyasında son derece zayıf bir konumda. Buna karşılık elimizdeki olanaklar ve önümüzdeki AB hazırlık dönemi bu konumdan hızla kurtulmamızı sağlayabilecek dinamikler. Bu hayat bilgisinin öncülüğünü yapan pekçok kuruluş var. Aralarında “Buğday Ekolojik Yaşam Destekleme Derneği” yakın zamanda önemli iki etkinlik gerçekleştirdi.

Geçen haftasonu Şişli Belediyesi’yle birlikte her cumartesi kurulacak olan ekolojik pazar projesini hayata geçirdi. Adı pahalıya çıkmış olan ekolojik ürünün pazaryerine inmesi önemli. Aralık 2004′te yürürlüğe giren Organik Tarım Yasası ekolojik ürünleri Sebze Meyve Hali Yasası’ndan muaf tutuyor. Pazar bulmakta güçlük çeken ekolojik üretici ile taze ürün arayan tüketici arasında aracının kalkması fıyatı da olumlu etkiliyor.

Buğday, Salı günü de Ankara’da Tarım Bakanlığı, Felemenk Avalon Vakfı ve Londra merkezli Avrupa Çevresel Politika Enstitüsü ile birlikte ilk kez “Doğa Dostu Tarım Politikaları” konferansını gerçekleştirdi. Türkiye’nin ekolojik tarım ve kırsal kalkınma konularında ki muazzam potansiyelini değerlendirmek için toplum kadar devlet ve politikacının da bilinçlenmesi gerekiyor.

Kaynak: Vatan Gazetesi  23/06/2006

Milyonlarca dönümlük tarım alanı bulunan ülkemizde, son yıllarda artmaya başlayan kimyasal katkılı ürünlerin zararı her geçen gün tehlikeli boyutlara ulaşınca, tüm dünyada yayılan `doğal ürüne dönüş` gayreti, Türkiye`de de gelişiyor. Organik tarım ürünü olarak adlandırılan ürünlerin talebinin tüm dünyada artmasıyla üretim de büyüdü. Teknolojik gelişmeyle birlikte kirlenen toprak ve su nedeniyle, gelişmiş ülkelerde organik tarım yapacak toprak bulunmaması, Akdeniz ülkelerini bu alanda `cennet` haline getiriyor. Şimdi birçok Avrupa ülkesi, organik tarım için kirlenmemiş su ve arazi arıyor. Bu imkan da Türkiye`de mevcut…

Ekolojik tarım nedir?

Ekolojik tarım, üretimde kimyasal girdi kullanmadan, her aşaması kontrol edilen, sertifikalı tarımsal üretim biçimidir. Ekolojik tarımın amacı; `toprak ve su kaynakları ile havayı kirletmeden, çevre, bitki, hayvan ve insan sağlığını korumak` olarak adlandırılıyor. Geçmişi 20. yüzyıla dayanan ekolojik tarımda temel öğe, ekolojik dengenin korunarak bitkisel ve hayvansal üretimin aile işletmeciliği şeklinde yapılması, kendi kendine yeterliliğin yeniden sağlanması olarak adlandırılıyor. 1. ve 2. dünya savaşlarında büyük talep gören ekolojik tarım, bilim çevrelerinin baskısıyla yasaklanan organik tarım, 1980`lerden sonra yeniden gözde oldu ve son olarak ABD`de 0-2 yaş grubu çocuk mamalarında ekolojik ürün kullanımının mecburiyetiyle uluslararası değer kazandı. Ülkemizde ekolojik tarım faaliyetleri 1986 yılında, Avrupalı firmaların isteğiyle başladı, ithalatçı firmaların istekleri doğrultusunda gerçekleşti. 1992 yılında yayınlanan mevzuatla uygulama şekilleri belirlendi, 1994`teki yönetmelikle geliştirildi. Ancak üretimin kanuna dayanmaması, bu konudaki en büyük eksiklik olarak değerlendiriliyor.

Türkiye`de organik tarım, kurutulmuş incir ve üzüm üretimiyle başladı. 1985-90 yıllarında bu ürünlere kabuklu meyveler eklendi. Yapılmaya başlandığında yaklaşık 8 ürün çeşidi vardı. 1990-98 yılları arasında ürün çeşidi 60`a, 2000`li yıllarda ise 102`ye ulaştı. Ancak, Türkiye`de organik tarım tamamen ithalatçı şirketlerin belirlediği üretim şeklinde yapılıyor. Oysa gerek yüzölçümü, gerekse farklı iklim şartları sebebiyle sayısız ürün yetiştirme imkanı da araştırılıyor.

Yüzde 98`i ihracata

Türkiye`de son yıllarda işlenmiş organik ürünlerin miktarı da artmaya başladı. Dünyada ise bu çeşitlilik mobilya, kozmetik, şampuan, balıkçılık ve yün gibi çok geniş bir alana yayılıyor. Türkiye`de üretilen organik ürünlerin yüzde 98`i ihraç ediliyor. İhracatta yüzde 60`lık payla Almanya`ya ilk sırada yer alıyor. Arkasından ABD ve diğer Avrupa ülkeleri geliyor. Bu alandan sağlanan yıllık ihracat geliri ise 100 milyon dolar civarında. Dünyada organik tarım pazarı ise 16 milyar dolar civarında tahmin ediliyor. İşte rakamlar: * Dünyada 24 milyon hektarda organik tarım yapılıyor. Avusturya(10 milyon hektar), Arjantin(3 milyon hektar) ve İtalya(1.2 milyon hektar) ilk sıralarda.

* Batı Avrupa, organik yiyecek ve içecekte dünya lideriydi. Ancak artık üstünlüğünü Kuzey Amerika`ya kaptırdı. Avrupa`da organik ürün satışı, 2002`de yüzde 8 oranında artarak 10.5 milyar dolara ulaştı.

* Organik tarıma 2002`de Avrupa`nın en büyük pazarı Almanya, 3.06 milyar dolar; dünyanın üçüncü en büyük pazarı İngiltere 1.5 milyar dolar; İtalya ve Fransa pazarları 1.3 milyar dolar harcadı.

* Kuzey Amerika, 2002`de 11.75 milyar dolarlık yiyecek ve içecek sattı.

Hangi ülke ne alıyor?

* Baklagiller: Almanya, İngiltere

* Kuru incir: Avustralya, Avusturya, Belçika, İsviçre, Kanada, Danimarka, Fransa, Almanya, İtalya, Japonya, Hollanda, Norveç, İsveç, ABD, İngiltere.

* Kuru kayısı: 13 ülke.

* Meyve suyu: Almanya, Yunanistan, İsrail, ABD.

* Kuru üzüm: 11 ülke.

* Dondurulmuş gıda: Belçika, Brezilya, İsviçre, Fransa, Danimarka, Almanya, İspanya, İsrail, İsveç

`Mayınlı arazi` üretecek

Tarım ve Köyişleri Bakanı Sami Güçlü, 2004`ün tarımın atılım yılı olacağını söyledi. Sektörü çok düşük faizli kredilerle destekleyeceklerini, faiz oranlarındaki sübvanse edilecek miktarın en büyük kısmının ise organik tarıma ayrılacağını belirten Güçlü, `İhracat amaçlı organik tarım 1986 yılında başladı. İlk yasal düzenlemeler 1994`te yapıldı. 1996 yılında yaklaşık 2 bin sözleşmeli çiftçi 7 bin hektar alanda 10 bin ton üretim yapıyordu. Şimdi 15 bin üretici yaklaşık 112 bin hektar alanda 281 bin ton kapasiteye ulaştı` dedi. Güçlü, organik tarımla ilgili çalışmalarını da şöyle özetledi: Bu yıl içinde Organik Tarım Kanunu`nu çıkarma gayreti içindeyiz. Ulusal Organik Tarım Strateji belirleme çalışmalarına devam edilecek. Türkiye`de organik tarım için en uygun alanlar su havzaları. 38 su havzasında organik tarım yapılması ve buraların organik tarıma açılması yönünde DSİ ile protokol yaptık. İlk aşamada 6 ilde baraj çevrelerinde organik tarım çalışmalarını bu yıl başlatacağız. Suriye sınırındaki mayınlı arazilerin temizlenerek organik üretime açılması çalışmalarını ise daha önce başlattık. Dünya organik pazarı 20 milyar dolarlık bir hacme sahip. Bu pazarda Türkiye`nin payı ise 10 binde 1 seviyesinde. İnanıyorum ki 2004, organik tarım yönünden atılım yılı olacak.` En temiz tarım arazisi Türkiye`de bulunuyor

Tarım Bakanlığı Müsteşar Yardımcısı Doç. Dr. Hasan Ekiz, organik tarımın, tarım arazilerinin kirlenmeden gelecek kuşaklara aktarılması ve insanların temiz gıdalar tüketebilmesi için öneminin büyük olduğuna söyledi. Avrupa`da ve Orta Doğu ülkelerine en yakın organik tarıma uygun kirlenmemiş tarım arazilerinin Türkiye`de yer aldığını açıklayan Ekiz, `Özellikle AB üyesi ülkelerin organik tarım ürünlerine talebinin yüksek olması ve bunun sürekli artması sebebiyle önümüzdeki 10 yıl içerisinde organik ürün ihracatında büyük kazançlar elde edebiliriz` dedi. Ekiz, kırsal alanda yaşayanların, organik tarım ürünleri sayesinde doğduğu yerde yaşayabileceğini dile getirdi.

`Dünya 9`uncusuyuz hedef birinci olmak`

Türk Tarım Orman-Sen Genel Başkanı Ahmet Demirci, Türkiye`nin organik ürün pazarının 2003 yılında 36.9 milyon doları ihracat olmak üzere toplam 40 milyon dolara ulaştığını hatırlattı. 2002 yılında 19 bin ton olan organik ürün ihracatından 30 milyon 877 bin 140 dolar gelir elde edildiğini belirten Demrici, ` 2003 yılında ihracat 21 bin tona, gelir 36 milyon 932 bin 995 dolara çıktı` dedi.

Türkiye`nin dünyada 18 bin 385 organik tarım çiftliğiyle dokuzuncu sırada bulunduğuna işaret eden Ahmet Demirci, 57 bin hektarlık organik tarım yapılan alanıyla 29`uncu sırada yer aldığının altını çizdi. Demirci, `Verimli toprakları, iklimi, ekolojik çeşitliliği, jeo-stratejik avantajları ve coğrafi fırsatlarıyla Türkiye`nin, bir organik tarım cenneti haline gelmemesi için hiçbir sebep yok` diye konuştu

`Suyu ve toprağı iyi kullanırsak lider oluruz`

Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürü(TÜGEM) Hüseyin Velioğlu, Türkiye`nin topraklarını en iyi şekilde değerlendirmesi halinde ekolojik ürünler konusunda dünyanın en önemli oyuncularından biri olabileceğini söyledi. Ürün farklılığı ve topraklarının yüzölçümü sebebiyle AB ülkeleri arasında söz sahibi olabileceğimizi belirten Velioğlu, `Kuzey Avrupa ülkelerinden firmalar, Güney Avrupa ve Akdeniz ülkelerinde ekim alanları arıyor. Türkiye`nin büyük bölümünde üretim geleneksel yöntemlerle yapılıyor. Bu büyük avantaj. Toprağımız kirli değil. Bu, organik tarıma geçiş sürecini kısaltıyor` diye konuştu.

Kaynak: www.turkiyegazetesi.com  27/06/2004

Organik tarım; dönüşümlü  bitki ekimi( rotasyonu) ,yeşil gübre ve kompost  kullanımı, biyolojik olarak zararlılarla savaşım, mekanik olarak toprak işleme (yüzeysel işleme, çapalama vb) ve toprak verimliliğini esas alan bir yöntemdir. Bu yöntemde bitki ve hayvan gelişimini düzenleyici hormonların, hayvan beslemede katkı maddelerinin ve genetik düzenlenmiş  organizmaların kullanımına izin verilmez.

1990 lardan bu yana gelişmekte olan organik ürünlerin pazarı, 2005 yılında 33 milyar ABD dolarına ulaşmıştır. Buradan da anlaşılacağı gibi organik ürünlere olan talep gelişmektedir. Dünyada 30.6 milyon hektarlık alanda organik tarım yapılmaktadır. Bu alanın önümüzde yıllarda daha da artacağı öngörülmektedir. Organik üretim, dünya  toplam tarımsal üretiminin  ancak % 2 ‘sini teşkil etmektedir. Esasında organik tarım tartışmalarının yaşandığı günümüzde organik tarımın gelişme hızı beklendiği kadar fazla değildir. Buna karşın. 2005 yılında 300.000 hektarda organik tarım yapan Çin’in  2006 yılında 3.5 milyon hektara  ulaşması dikkat çekicidir.

Organik ürünlere dönüşüm hareketinin tarihine bakıldığında da bu  dönüşümün hızının beklendiği gibi olmadığı anlaşılmaktadır. Zira  1930-1940’lı yıllarda sentetik gübrelerin ve pesti sitlerin gelişimine karşı bir hareket olarak başlamıştır. Bilindiği gibi suni gübre üretimi 18. yüzyılda  süper fosfat ve üre ile başlamış, I.dünya savaşından hemen sonra Haber-Bosch sisteminin devreye girmesi ile kimyasal gübre üretimi hızlanmıştır. Taşıma kolaylığı ve maliyetlerinin ucuz olması ve verim artışı nedeniyle kullanımı hızla artmıştır. Bu bakımdan 1940’lar antibiyotik ve pesti sit çağı olarak algılanmaktadır. Bu üretim tarzına karşın tepki olarak organik üretim tartışılmaya başlanmıştır

21 yüzyılda çevre bilincinin gelişmesi, çevre duyarlılığının artması, bireysel taleplerin yoğunlaşması tarımsal girdilerce yönlendirilen tarıma olan bakışı değiştirmiştir. Günümüzde talep yoğun üretim ön-plana çıkmaktadır. Organik tarım, doğanın taklit edilmesini esas almakta bu nedenle de tüketici tarafından güvenli olarak kabul edilmektedir.

Organik tarımda köşe taşı toprağın doğal olarak zenginleştirilme yollarının aranmasıdır. Burada çok çeşitli yöntemlerden yararlanılması söz konusudur. Bütünsel bir yaklaşım olarak bitki ekimindeki dönüşüm(rotasyon)  yeşil gübre kullanım, toprak koruyucu bitkilerin üretimi, kompost uygulamaları, topraktaki nemi tutmak için toprak yüzeyinin ağaç kabuğu, talaş veya kuru otlarla kaplanması olarak özetlenebilir. Diğer yandan organik tarım yapan üreticiler bazı tohum küspelerini, çeşitli mineral tozlarını fosfat ve potas kaynağı olarak kullanmaktadır Bu yöntemler erozyon kontrolü ve biyo-çeşitliliğin korunması açısından önemlidir.

Zararlıların kontrolü ise verimi doğrudan etkilemektedir. Zararlılar bunlara böcekler, mantarlar, küfler, yabani otlar, hastalık yapan organizmalar bakteri, virüs vb, gibi mikroskobik canlılardır. Organik tarımda zararlıların kontrolünde kümülatif etki üzerinde durulmaktadır. Burada belirli oranda zararlı etkisi kabul edilmektedir. Bu tarımsal uygulamada ortama zararlıların gelişmesini engelleyen canlıların salınması ile popülasyonun kontrol edilmesi sağlanır.

Dönüşümlü bitki ekimi de organik tarımın vazgeçilmezlerindendir. Bu amaçla mekanik kontrol, tuzakların kullanımı, çapalama gibi tedbirler popülasyon yoğunluğunun düşmesine yardımcı olur. Çünkü ard arda aynı bitkinin yetiştirilmesi hastalık yapan canlıların sayılarının artmasını sağlar.

Zararlılardan korunma yanında toprağın korunması, geliştirilmesi, çiçek tozlanmasının (polinasyonun) sağlanması, su tasarrufu, hasat döneminin yaygınlaştırılması gibi önlemlerde organik tarımın esaslarını oluşturmaktadır. Böylece hem tamamlayıcı hem de kümülatif etkiden yararlanılması söz konusu olmaktadır.

Organik tarım yüksek bir teknoloji gerektirmektedir. Kısaca özetlenirse organik tarım bitki- toprak, toprak- mikroorganizma ve mikroorganizma- bitki ilişkisinin ortak paydasıdır. Yani babadan görme bir yöntem olarak algılanmaması gerekir. Bir başka anlatımla  özel eğitim programlarına ihtiyaç duyulan tarımsal bir yöntemdir. Bu nedenle günümüzde organik ürün sertifikası alabilmek için standartlar getirilmiştir. Standartların tarihsel gelişimine bakıldığında, öncelikle  üretim metotları standart hale getirilmiştir. Bu düzenlemeler önceleri gönüllü olarak gerçekleştirilmiştir. Bunu takiben 1970 lerde özel sektör kuruluşları standartlar oluşturmaya başlamışlar, üreticilerde bu standartlara uymayı gönüllü olarak kabul etmişlerdir. 1980’ler de ise hükümetler  organik tarım düzenlemeleri ve yönetmelikleri oluşturmaya geçirilmiştir. 1990’ların başlarında yasal düzenlemeler ve standartların uygulanmasına başlanmıştır. Avrupa Birliğinde  ise eko-düzenlemeler  olarak genişletilmiştir.

Daha sonra uluslar arası girişimler ortaya çıkmıştır. IFOAM (organik tarım için uluslar arası çerçeve kuruluşu)dur. Bu kuruluşun ortaya koyduğu ilkeleri ve  ölçütleri üyeler baştan kabul etmişlerdir. İFOAM ölçütleri temel standartlar ve akreditasyon kıstaslarından oluşmaktadır. Böylece organik tarım ülke bazında yasallaştırılmış uygulamalar şekline dönüştürülmüştür.  AB ülkeleri 1990’larda,Japonya 2001’de, ABD ise 2002’de organik tarımla ilgili yasalarını oluşturmuştur. Ülkemizde ise organik tarımla ilgili düzenlemeler 1.12.2004 tarihin de gerçekleşmiştir.

Organik tarımla ilgili çeşitli tartışmalar dün olduğu gibi günümüzde de devam etmektedir. Örneğin organik tarımla ilgili olarak “ Renewable Agriculture and  Food System” adlı çalışmada, organik tarımın kişi başına üretim açısından yeterli olacağı üretim miktarlarında gelişmiş ülkelerde fazla değişim yaratmayacağı  buna karşın gelişmekte olan ülkelerde ise bu farkın olumlu yönde artış göstereceği belirtilmiştir.

Üretim miktarları açısından beklenen bu olumsuzluğun yanı sıra Hudson Enstitüsünden Denis Avery’nin çalışmasında organik ürünlerle beslenenlerde organik olmayan ürünlerle beslenenlere göre 8 kat daha fazla E.coli bulaşma riskinin bulunduğu iddia edilmiştir. Ancak bu husus da ki verilerin güvenirliği tekrarlanabilir verilerle ortaya konduğunda artacaktır. Bu nedenle organik veya organik olmayan ürünler üzerindeki çalışmaların tarafsız ve bilimsel ölçütlerden taviz verilmeden yapılması gerekmektedir. Zira günümüzde bilimin ticarileşmesi bazı olumsuzlukların yaşanmasına neden olmaktadır. Bu tartışmalar mevcut üretim sistemlerini kullanan gıda üreticilerini de kaygılandırmaktadır. Zira organik üretim dünya tarımsal üretimin sadece %2 dir. Gıda üreticilerinin kendi üretim boyutlarında organik ürün bulmaları işlemeleri  ve rekabet etmeleri bu koşullarda mümkün değildir.

Ülkemizdeki üretimde kullanılan ilaç ve gübre miktarları dikkate alındığında AB ve ABD’ye göre tarımımız organik üretime çok yakındır. Bu avantajın korunması ve eğitimle desteklenmesi gerekmektedir. Burada üzerinde durulması gereken husus Dimya’ta pirince giderken evdeki bulgurdan olmamaktır.

Prof.Dr. Lütfü Çakmakçı

Kaynak: www.sağlık365.com  31/08/2008

Organik ürünler kısaca;
· Doğayı ve insan sağlığını korur.
· Doğadan aldığını doğaya geri verir.
· Tarımın sürekliliğini sağlar.
· Üretiminde her aşaması yönetmelikler dahilinde kontrol edilir.
· Tarım bakanlığınca yetkilendirilmiş bağımsız kuruluşlarca sertifikalandırılır.

Tüketicilerin daha kaliteli ve sağlıklı bir yaşam sürebilmek için tüketeceği organik ürünleri alırken ürünün etiket bilgisi iyi incelenmeli, ürünün sertifikası olup olmadığını kontrol etmelidirler

. Bir ürünün organik ürün sertifikası alabilmesi için öncelikle o ürünü yetiştiren çiftçinin, ürünü yetiştirirken her aşamada kontrol edileceğini kabul etmesi gerekmektedir. Ürün yetiştirildikten ve paketlendikten sonra ise ürünler, Tarım Bakanlığınca yetkilendirilmiş kontrol ve sertifika kuruluşları tarafından denetlenir ve tüm üretim aşamalarında “Organik Tarım” ilkelerine uyulduğu için sertifika ile onaylanır. Ürün üzerinde de sertifika veren kuruluşun adı, kod ve sertifika numarası, logosu ve organik ürün logosu bulunması gerekir.
Birçok zararlı maddeden arınmış olarak üretilen organik ürünlerin insan sağlığı açısından ne kadar önemli olduğu tartışılmaz bir gerçektir. Gıda katkı maddeleri duyarlı kişilerde alerjik reaksiyonlara, hiperaktiviteye, migrene, baş dönmesi, çarpıntı ve Gut hastalığının alevlenmesine neden olabilmektedir. Kimyasallar ise vücudumuzda birikerek toksik etki yaratmakta ve bunun sonucunda bağışıklık sitemi ve birçok organ etkilenmekte, konstrasyon bozukluğu, hafıza kaybı yaratabilmektedir. Örneğin yapılan bir çalışmada pesti sit gibi kimyasalların çocuklarda öğrenme ve kavrama yeteneklerini etkiledikleri bulunmuştur. Organik ürünlerin bir başka önemi ise kimyasallardan arındığı için kanserojen etkilerinin olmamasıdır.Kanser oluşuma neden olan etmenlerden biri de kimyasallardır.. Kimyasallar bağışıklık sistemini baskılayarak ve vücutta birikerek kan, akciğer, mide ve kalın barsak kanserleri oluşumuna davetiye çıkarabilmektedir. Örneğin hayvan yemlerine eklenen ilaçlar ve kimyasallar, hayvanın etine /sütüne geçmekte ve vücuda alınmasıyla insan sağlığını tehdit etmektedir.

Organik ürünler özellikle bebek ve çocuk beslenmesinde çok önemlidir. Bebeklerin yetişkinlere göre bağışıklık sistemlerinin daha az gelişmiş olması ve bebeklerin yabancı maddelere karşı daha hassas olması nedeniyle bazı kimyasallar ya da bitki üzerindeki kalıntılar bebeklerde alerjik reaksiyonlara neden olabilmektedir. Bebeklerin organlarının yetişkinlere göre daha az gelişmiş olması nedeniyle de fazla miktarda alınan kimyasal organa ek yük bindirmekte ve bebeğin vücudunda birikerek toksik etki yaratabilmektedir.
Organik ürün yelpazesi ülkemizde oldukça geniştir. Organik yumurta, peynir, baharat, bakliyat, kuru meyve ve kuruyemiş, çay, zeytin, sebze- meyve ve bebek maması şuanda üretilen organik ürünlerden bazılarıdır.

Organik ürün çeşitliği bu kadar fazla iken ve bu ürünler sağlığımız açısından bu kadar önemliyken organik ürünlere sağlıklı beslenme ilkeleri içerisinde daha fazla yer verilmeli ve doğru organik ürün tüketimi açısından ürünün etiketi mutlaka incelenmelidir.

Sağlıklı günler dilerim.

Dyt. Dr. Nilgün SEREMET

Kaynak: www.tavsiyeediyorum.com

Organik çay üretimi için gerekli alp yapı çalışmalarını tamamlayan ÇAYKUR, ilk organik üretimini 2009 yılı içerisinde gerçekleştirecek.

Organik çay üretimi için 2007 yılında çalışmalara başlayan ÇAYKUR aynı yıl Rize`nin Hemşin ilçesinde yapımına başlanılan günlük 100 ton işleme kapasiteli Organik Çay Fabrikası`nı tamamlayarak üretime hazır hale getirdi. Rize`de yüksek rakımlı, kimyasal ilaç kullanılmamış, sanayi tesisi bulunmayan ve ekolojik yapısı bozulmamış alanlar araştırılarak Artvin`in Borçka ilçesi ve Rize`nin Çamlıhemşin ilçesinde bulunan 926 dekar arazide organik çay tarımı yapılabileceği tespit edildi. ÇAYKUR tarafından bu bölgelerde üretim yapan 353 gönüllü üretici ile organik çay üretmeleri konusunda protokol imzalandı. Bu üreticiler ÇAYKUR tarafından organik üretim konusunda bilgilendirildi. 353 organik çay üreticisini kapsayan `Organik Ürün Kontrol ve Sertifikasyon` işlemleri tamamlanarak bu üreticilere sertifikaları verildi. Konuyla ilgili açıklama yapan ÇAYKUR Genel Müdürü Ekrem Yüce, 2009 yılında ilk organik çay üretimini gerçekleştireceklerini belirterek, `Organik çay üretiminde ve dış piyasada Türkiye olarak biz yerimizi alacağız. Bu konuda gerekli çalışmalar tamamlanmak üzeredir` dedi. Dünya piyasalarında 1 kilogram organik çayın 30 ila 80 dolardan satışa sunulduğunu belirten Yüce, organik çaya dönüşün hızla devam edeceğini vurguladı.

Kaynak: İHA  31/10/2008

Beslenme uzmanı Dr. Ender Saraç, hamileliğe hazırlanırken kilo vermenin gerekli olup olmadığını, hamilelikte sağlıklı bir beslenmenin yollarını anlattı:

* Fazla kilolar hamileliğe engel mi? Çok fazla ve yağ oranı yüksek bir kiloysa, hormonları olumsuz etkileyip hamile kalmayı zorlaştırabilir. Nitekim pek çok kadın doğumcu da ‘önce senin bir zayıflaman lazım’ diyerek tüp bebek ya da hamilelik denemesinden önce hastaları zayıflaması için bize gönderir. Hormonlar, kolesterolden yapıldığı için çok azlığı ya da fazlalığı sorun oluşturabiliyor. Yağ dokusunun hamilelik için normal limitlerde olması önemlidir.

* Zayıfladıktan sonra hamile kalan kadınların hamileliği nasıl geçiyor? Daha rahat bir hamilelik geçiriyorlar. Ama burada, sağlıklı zayıflamak çok önemli. Kendi başlarına yanlış diyetler yaparak vücutlarında bazı temel maddeleri eksiltebiliyorlar. Demir, protein, çinko, vitamin eksikliği gibi… O zaman da zayıflıyorlar ama sağlıksız zayıfladıklarından vücudun hamilelik için malzemesi, kuvveti yetersiz oluyor.

* Onlar için özel bir diyet modeli mi uyguluyorsunuz? Bir kere mutlaka folik asiti yüksek tutuyoruz, ikincisi demir depolarını yüksek tutucu şekilde diyet öneriyoruz. Aynı zamanda hep altını çizdiğim bir konu var. Sadece diyetle zayıflama olmaz. Diyet, zayıflamanın yalnızca bir bacağıdır. Ayrıca egzersiz şart. Sağlıklı zayıflama; metabolizmayı canlandıran doğal takviyeler (bitki çayları, baharatlar), stres ve ruhsal yapının desteklenmesi, motivasyon gibi çok bacaklı bir olaydır. Dolayısıyla kişilere sadece diyetle ‘şunu yiyin, şunu azaltın’ demiyoruz. İlk üç ay, genelde düşük riski nedeniyle ağır spor ve egzersiz önerilmiyor. Hatta bazı durumlarda uzun yürüyüşler bile kadın doğumcular tarafından yasaklanabiliyor. Bu nedenle, hamilelik öncesinde ben mümkün olduğunca kasları kuvvetlendirmeye gayret ediyorum.

* Yalnızca diyet yeterli oluyor mu? Tamamlayıcı hangi yöntemleri kullanmaları gerekiyor? Hamilelik öncesi dönemde bilinçli egzersiz önemlidir. ‘Bol içmeyi’ öğretmek çok önemli. Doğru yemek kadar doğru içmek çok önemli. Bilinçli beslenen insanların yanlış şeyler içtikleri için hata yaptıklarını görüyoruz. Kolalı, şekerli meyve suları içtiklerini görüyoruz. Yağlı yoğurttan yapılan ayran gibi! Bunlar yanlıştır demiyorum ama hepsini bir günde içerseniz büyük zarar görürsünüz.

* Hamilelik öncesi diyetin en kısa sürede ve en hızlı şekilde mi kilo verdirmesi gerekiyor? Çok hızlı ve şok diyetler yaparsanız; vücudun bütün mineral ve vitaminlerini, hatta yanlış diyetlerde kas ve kemik dokusunu kaybedebilirsiniz. Eğer tempolu bir zayıflamayı hedefliyorsanız, doktor kontrolünde olması şart. Kan tahlilleri de şart ve mutlaka bazı vitamin ve destek gıdaların alınması çok önemli.

* Hamile kalmak isteyen ama diyet yapan kadınların hangi besinlerden uzak durması gerekiyor ? Alkolü bırakmaları gerekiyor. Ağır kızartmalar ve yüksek kolesterollü gıdaları; mayonez, tavuğun derisi, etin yağlı kısımları, balığın derisi, kaymak, yağlı peynirleri hayatından çıkartıyoruz. Bir de tek tip beslenmeden kaçınmaları gerekiyor. Yalnızca meyve diyeti, karbonhidrat rejimi gibi diyetleri bırakmaları gerekir. Çok fazla kimyasal koruyucular içeren sanayi ürünlerini azaltsınlar. Pazardan ya da organik dükkanlardan, taze mevsim meyvelerinden oluşan mönü hazırlamalarını istiyoruz.

* Diyet yapan kadınların hamileliği boyunca daha fazla kilo alma riskleri var mı? Yanlış diyet yapan kadınlar hamilelikte aşırı kilo alabilirler. Kırmızı eti, pekmezi, brokoliyi, mercimeği, demiri yüksek gıdaları tümden kesen biri; hamilelikte müthiş bir şekilde aşerecektir. Bunları hamilikte daha fazla yiyecektir. Magnezyumu eksik olan kişi badem, hintfıstığı, kıvırcık marula yönelir. Bunlara aşerir. Çinkosu hatalı olarak düşen hamile, kabuklu deniz ürünleri, kabak çekirdeği, ay çekirdeği ve kırmızı ete aşerir. Potasyomu düşük olan ise muza, incire, patatese ve kolaya aşerir.

* Kilo sorunu olan hamileler, gebelik boyunca da diyete devam etmeli mi? Kilo alma riski taşıyanların, aşırı zayıfların, belirli bir hastalığı ve bazı özel madde eksiklikleri olanların demir, çinko, protein eksikliği gibi) diyete devam etmesi gerekir. Biz genelde hamileliğin ilk üç ayı pek fazla kilo alınmasını önermeyiz. İkinci üç ayda, ayda 1-1.5 kiloyu pek geçmeyin deriz. Üçüncü üç ayda ise ayda 2 kilo sınır konmasını isteriz. Ancak son ay 2.5 kilo alınır. Ödem ve plasentanın gelişmesi önemlidir. Genelde 9-10 kilonun geçilmemesini isteriz. Ama Türkiye’de 13-1n kiloya kadar çıkılıyor.

* Bebeğin cinsiyetinin belirlenmesinde etkili olan bir beslenme modeli olabilir mi? Bununla ilgili çok tezler var ama bilimsel olarak bir şey çıkmadı. Belki olasılığı biraz artırabilir ama beslenme cinsiyette etkilidir diyemeyiz. Yumuşak gıdaları, süt ürünlerini, mat renkli yiyecekleri ve içecekleri daha çok tüketenlerin kız çocuğu olma olasılığının daha fazla olduğuna dair görüşler de var. Bununla birlikte, daha sert ve kırmızı, koyu renkli gıdaları daha çok yiyenlerin, erkek çocuğu olması ihtimalinin olduğunu öne sürenler var.

* Hamile diyeti bir jinekolog tarafından kontrol edilmeli mi? Hamileliğin tıbbi takibi jinekolog tarafından olmalı. Ama doğru beslenme kısmı, egzersiz ve ruhsal açıdan desteklenmesi için bu alanda deneyimli bir doktor tarafından kontrol edilmeli.

ESRA TÜZÜN

Kaynak : Sabah Gazetesi 16/10/2006

Memorial Suadiye Tıp Merkezi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Bölümü’nden Uz. Dr. Selase Koç organik gıdalarla beslenmenin önemi ile ilgili bilgi verdi.

İlk 6 ay anne sütü
Bebek büyüme ve gelişmesinde yaşamın ilk 2 yılı büyük öneme sahiptir.

Bedensel ve zihinsel gelişim diğer dönemlere göre oldukça hızlıdır. Bebekler ilk 1 yılda doğum kilolarının 3 katına çıkarlar ve boyları % 50 uzar. Bu hızlı gelişim sürecinde sağlıklı ve dengeli beslenme onları ileride görülebilecek kalp damar, hastalıkları, diyabet ve bağışıklık sistemi hastalıkları ve en kötüsü de kimyasal maddelerin birikimine bağlı malign hastalıklarından korur. İlk 6 ayda tartışmasız en faydalı gıda anne sütüdür.

  Kimyasal katkılı gıdalar bebek gelişimini olumsuz etkiliyor
6 aydan sonra bebek beslenmesi hızla zenginleşmekte meyve sebze, et, peynir, yoğurt gibi gıdalar anne sütü ile kombine kullanılmaktadır. Günümüzde sanayileşme ile beraber hızla artan nüfusa gıda yetiştirebilmek problem haline gelmiştir. Bunun sonucunda daha az sağlıklı gübreleme sistemleri ve katkı maddeleri ile her mevsim her meyveyi ve sebzeyi yer duruma geldik. Bu gıdalardaki katkı maddeleri ve hormonlar uzun süreli kullanımda vücutta birikerek sağlık problemi oluşturmaktadır. Vücuttan atılamadığı zaman kimyasal maddeler birikir ve yaşam süresi ortalama 70 yıl olan bir bebek için ileriye yönelik ciddi sağlık sorunları doğabilir. Organik olmayan gıdaları kullanırken dikkatle ve uzun süreli yıkamak, kabuklarını soymak ve mevsimine uygun sebze ve meyve tüketmek gerekir.

Çocukların sağlıklı gelişimi için organik gıdaları seçin

Günümüzde organik olmayan tarımın çok hızlı artması nedeni ile bazı firmalar tarafından alternatif olarak organik sebze ve meyve üretimi başlamıştır.

Organik gıdalar, kimyasal ilaç ve hormon gibi sağlığımız için zararlı olan maddeleri içermeyen doğal şartlarda yetiştirilip doğal koruyucular ile hazırlanmış gıdalardır.

Kısıtlı tüketilmeleri dolayısı ile bu ürünler daha pahalı satılmaktadır. Ama bilinçli ailelerin hızla etraflarını bilgilendirmesi ve organik tüketimin artması fiyatların düşmesi ve daha çok organik ürün kullanımına neden olacaktır. Çocukluk çağı döneminde elimizden geldiği kadar organik gıdaya eğilmek çocuklarımızın hem uzun hem de sağlıklı ömür sürmelerini sağlayacaktır.

            Kaynak : www.memorial.com.tr

Yeşil gübreleme, yararlı böceklerin kullanımı, ürün rotasyonu ve çeşitliliği, botanik ve biyolojik mücadele, kompost yapımı, toprak, bitki ve doğal yaşamın yakından gözlemlenmesi, kültürel ve mekanik ot mücadelesi
Organik üretimde tarım ilaçlarına dayalı kesin reçeteler yoktur. Sürekli gözlem, inceleme, sağlık ve çevre dostu uygun yöntemi bulma esastır!
7. ORGANİK TARIM KIRSAL NÜFUSU KORUR!
Organik tarımın prensiplerinden biri küçük çiftçilerin güvenliğini üretim döngüsü veya gelir düzeylerini arttırarak sağlamaktır. Organik üretim yapan çiftçiler aldıkları sertifikayla ürünlerine ek bir değer katar ve sağlıklı ürünlerini size ulaştırır!
8. ORGANİK TARIM ÇEŞİTLİLİĞİN KORUNMASI İÇİN ÇALIŞIR!
Yeryüzünde her gün pek çok tür yok olmakta, tohum kaynakları azalmaktadır. Organik tarım yerel çeşitlerin yetiştirilmesini desteklerken çevreyi de koruyarak diğer yaşam türlerinin korunmasını amaçlar!
9. ORGANIK TARIMDA GDO’LARA İZİN VERİLMEZ!
Çevre ve insan sağlığı açısından riskleri olabilecek genetiği değiştirilmiş organizmaların kullanımı organik tarımda yasaktır.
10. HAYVAN SAĞLIĞI VE REFAHI ÖNEMLİDİR!
Organik üretimde hayvan refahı ciddi bir şekilde ele alınır ve belirli kurallara göre hayvansal ürünler üretilir. Yetiştirilen hayvanlar doğal ortamlarında doğal besinlerle beslenir.!

KENDİ SAĞLIĞINIZI KORURKEN
GELECEK NESİLLERE DE YAŞANABİLİR BİR DÜNYA
BIRAKMAK İÇİN ORGANİK ÜRÜNLERİ TERCİH EDELİM
Kaynak ETO

Genel Kurallar
Organik tarla bitkileri üretimi yapılan alanlarda, yüksek enerji tüketen ve çevre kirliliği yaratan hiçbir girdi kullanılmamalıdır. Organik tarla tarımına geçiş dönemi, ekolojik yönetimin başlamasından, ekolojik ürünün belgelendirilmesine kadar geçen dönemi kapsar. Bu dönem tarla ürünleri için genel olarak, tarlanın işlenmesinden itibaren iki yıldır. Ancak geçiş dönemi başlangıcından önce, aşağıdaki uygulamalar yapılmış ise bu geçiş süresi, Denetlemeye Yetkili Kuruluşun izni ile kısaltılabilir:

a) Bakir topraklarda üretim yapılacak olması,
b) Geleneksel üretimde, organik tarımda müsaade edilen girdilerin kullanılmış olması,
c) Önceki yıllarda herhangi bir “Entegre Mücadele Teknik Talimatına” uygun olarak Entegre Mücadele Programı uygulanmış olması,
d) Kullanılan zirai mücadele ilaçlarının parçalanma sürelerinin çok kısa olması,
e) Toprağın önceki kullanım durumunun biliniyor olması.

Organik tarla bitkileri üretimine geçmek isteyen üreticiler, geçiş programlarında işletmenin tarihçesi, mevcut durumu, üretilen ürünler, kullanılan bitki besleme maddeleri, zirai mücadele uygulamaları ve hayvan yetiştiriciliği ile ilgili bir durum tespiti yapar. Buna göre, ekolojik tarıma geçiş döneminde yapılacak değişiklikler bir iş takvimine bağlanır.

Ekolojik Tarımda Üretim Akanının Hazırlanması

Organik tarla bitkileri yetiştiriciliği yapılan tarlada bulunan zararlıların, hastalıkların ve yabancı otların mücadelesinde, EK 2’de verilen maddelerin veya yöntemlerin yeterli olmaması halinde; TS 12611’in ekinde verilen ve Organik Tarım Yönetmeliğinde müsaade edilen diğer maddeler veya yöntemler de kullanılabilir. Ancak bu durumda, mücadelede kullanılacak ilaçların ve maddelerin, ülkemizde ruhsatlı olması, resmi tavsiyesinin bulunması, kullanılacağı hastalık, zararlı ve yabancı ota karşı etkili olması ve Denetlemeye Yetkili Kuruluş tarafından da uygun görülmesi gerekir.
Organik tarla bitkileri yetiştiriciliği yapılacak tarlada toprak işleme, toprağın a!t üst edilmeden kabartılması ve havalandırılması şeklinde yapılmalıdır. Bunun için toprağı dipten kabartan ve yırtarak işleyen tırmık, kazayağı, dip kazan, yaylı ve yaysız çizer, dik rotovatör gibi aletler kullanılmalıdır. Meyilli tarlalarda toprak işlemesi, meyil yönüne dik olarak yapılmalıdır.
Toprak Islahı: Tarlalarda ekimden önce toprak analizi yapılmalıdır. Topraktaki organik madde miktarını ve mikroorganizmaları artırmak için, uygun baklagil bitkileri yetiştirilmeli, kompost, fındık zurufu kompostu, vs. gibi organik maddeler uygulanmalıdır. Bunlara ilave olarak, toprak pH`nı düzeltmek, uzun vadede toprak verimliliğini arttırmak ve mineral madde dengesini sağlamak için, mevcut organik maddelerin dolaşımı sağlanmalıdır. Gerektiğinde yeşil gübreleme yapılarak, topraktaki azot/potasyum, azot/fosfor ve azot/karbon dengesi kurulmalıdır. Toprak ıslahında kullanılacak maddeler, Denetlemeye Yetkili Kuruluş tarafından bu standarda uygun olarak belirlenmeli ve yine bu kuruluşun denetiminde ve kontrolünde kullanılmalıdır

Organin Tarımda Tohumluk Seçimi

Tohumlar, herhangi bir kimyasal madde ile muamele edilmemelidir. Aynı zamanda bunlar, yörenin toprak ve iklim koşullarına uygun , mümkünse hastalık ve zararlılara dayanıklı olmalıdır. Tohumluk, üretimin sürekliliğini garanti etmeli ve yeniden üretim programına alınmaya uygun olmalıdır. Tekrar ekime alınması düşünülen tohumlar, hasattan 6 hafta önceye kadar, tamamen organik yöntemle üretilmiş olmalıdır. Ekolojik tarıma geçiş döneminde, şartlara uygun Organik tarla bitkileri tohumu bulunamaması halinde, Denetleme Yetkili Kuruluşun uygun göreceği başka tarla bitkileri tohumları da kullanılabilir.

Bitki Besleme

Organik tarla bitkileri yetiştirilecek her tarla için toprak ve yaprak analizi yaptırılmalıdır. Analizi yapılacak toprak ve yaprak örnekleri, uygun devrede alınmalıdır. Bu analizler sonunda Organik besin maddesi ihtiyacı, tarla bitkisinin durumu ve topraktan alınabilir formda bulunan bitki besin maddeleri tespit edilir. Organik tarla bitkileri yetiştiriciliğinde kullanılmasına müsaade edilen bitki besleme maddeleri, çizelge halinde verilmiştir. Denetlemeye Yetkili Kuruluş, bitki besleme maddelerinin (özellikle iz elementlerin) noksan olduğu durumlarda; bitkinin gelişme hızı ve gelişme devresi ile besin maddelerinin suda tam olarak çözünebilen ve bitkinin alabileceği mutlak gerekli besin maddelerini, bunların tuzlarını veya alkaloitlerini ve organik şelatları dikkate alarak, bir “Bitki Besleme Programı” hazırlar. Bu programda, bitkinin besin maddesi ihtiyacı ile toprakta alınabilir vaziyette bulunan bitki besin maddeleri karşılaştırılır. Aradaki fark kadar bitki besin maddesi, hazırlanan programa uygun olarak tarlaya verilir. Organik tarla bitkileri arzının güvenlik altına alınması için; münavebe bitkisi olarak baklagillerin ekimi tavsiye edilmeli, yeşil gübre ile aynı işletmeden veya yerel kaynaklardan sağlanan ahır gübresi, kompost, fındık zurufu kompostu, Denetlemeye Yetkili Kuruluş tarafından belgelendirilmiş mikroorganizmalar, kaya unu, vb gibi maddeler kullanılmalıdır. Organik tarla bitkileri yetiştiriciliğinde kullanılacak organik gübre materyali, analiz edilerek sahip oldukları bitki besin maddeleri miktarları tespit edilmelidir. Kullanılacak organik gübre miktarı, bunların sahip olduğu bitki besin maddeleri dikkate alınarak belirlenmelidir. Yeşil gübrelemede kullanılacak baklagiller, çiçeklenme başlangıcından hemen sonra; baklagil olmayanlar ise başağa kalkmadan hemen önce sürülerek toprağa gömülmelidir.Gerek mineraller ve kayaçların, gerekse humik asitlerin birlikte kullanılmaları halinde tarla bitkilerine sağlayacağı yararın, bunların ayrı ayrı kullanılmasına göre daha fazla olacağı dikkate alınmalıdır. Organik tarla bitkisinin, kullanılacak organik materyalden daha fazla istifade etmesini sağlamak amacıyla, kullanılacak çiftlik gübrelerinin Karbon/Azot oranının 20’ nin altında olması tavsiye edilir. Organik tarla bitkileri yetiştirilecek alanlarda yeşil gübre olarak yetiştirilecek baklagil bitkileri ile simbiyotik olarak yaşayan Rhizobium bakterilerinden yararlanılır. Ayrıca gerek tarla bitkisi gerekse yeşil gübre olarak kullanılmak amacıyla yetiştirilen baklagil olmayan bitkiler için, havanın serbest azotunu bitkilerin istifadesine sunan ve toprakta serbest olarak yaşayan Azotobakterilerden geniş olarak faydalanılmalıdır. Organik tarla yetiştiriciliğinde, bitkilere fosfor ile birlikte diğer mikro elementlerin alınabilir formda sunulmasını sağlayan, mikorganizmalardan da faydalanılmalıdır.

Organik Tarla Bitkileri Yetiştiriciliği ( Tavsiye Edilen Yönetim Uygulamaları) :
Tohum seçimi:

Bölge ekolojisine uygun hastalıklara dayanıklı ve pazar potansiyeli olan çeşitler seçilmelidir. Geleneksel olarak yetiştirilmiş fakat herhangi bir kimyasal uygulama yapılmamış tohumluk kullanılabilir.
Yer Seçimi:

Hangi tarlada organik tarla bitkileri yetiştiriciliği yapılacağına uygulanacak münavebe sistemine göre karar verilmelidir. Aynı zamanda organik tarım için sertifikalandırılmış alan olmalıdır. Münavebe sistemi: Organik üretim genel olarak mısır, soya , tahıl, baklagil, yem bitkileri ve yıldan yıla değişen 5 ürün içeren bir münavebe sistemine ihtiyaç gösterir.

İzolasyon:

Organik olmayan tarla bitkileri ve diğer ürünlerle arada 5mt bir izolasyon mesafesi bırakılmalıdır. Tarlanın etrafına sınır olacak şekilde 8-10 sıra ekim yapılabilir ve bu sıralar hasat edildikten organik olmayan tarla ürünü olarak dikkate alınır.
Tohum Yatağı Hazırlanması:

Organik üretim tohum ve toprağın iyi olduğu ve hemen hemen %100 çimlenme ve çıkışa izin verecek bir tohum yatağına ihtiyaç gösterir. Organik tarla ürünü ekilecek alan ekimden önce ilkbaharda pullukla sürülüp tırmık çekilerek düzeltilmelidir. Ekim, Mayıs ayında hava ve toprak sıcaklığı uygun olduğu zaman mibzerle yapılmalı ve ekim derinliği 4 cm ile 5 cm arasında olmalıdır.
Bitki Sayısı:

Organik tarla bitkileri üretiminde genel olarak toprak yapısına ve çeşide göre değişmekle birlikte iyi ürün alabilmek için m2 de en az 45 bitkinin olması gerekmektedir. Ağır topraklarda ve azaltılmış toprak işlemesi durumlarında m2’deki bitki sayısı 55 ile 85 arasında değişebilmektedir. Organik tarım için 30-40 cm sıra arası uygundur.
Gübreleme:
Toprağın besin elementi ve verimlilik dengesini korumak amacıyla ekimden önce toprak tahlili yapılmalı ve organik üretimde kullanılması gereken ve sentetik olmayan besin elementleri kullanılmalıdır.
Toprak organik maddesi:
Ekim yapılan alanlarda genellikle toprağın organik madde miktarı azalmaktadır. Ahır gübresi ve kompost uygulamalarının yanı sıra yeşil yem bitkileri ve ekim anızının birleştirilmesi ile toprağın organik madde seviyesi iyileştirilebilir. Toprağın organik maddesinin iyileştirilmesi toprak neminin toprak profilinde kalmasını sağlamakta ve topraktaki mikrobiyal aktiviteyi ve çeşitliliği arttırmaktadır. Bütün bunlar da besin elementlerinin elverişliliğini iyileştirmektedir. Besin noksanlığı bitkideki belirtileri çok net olarak ortaya çıkmadan önce ekonomik kayıplara neden olabilmektedir. PH ‘ı 6-7 arasında olan bir toprak, bitki üzerine olan stresi en aza indirecek ve soya bitkilerinin alacağı besin maddesinin elverişliliğini arttıracaktır. Ancak pH üst sınır kabul edilmektedir.

Azot (N):

Tarla bitkilerinin iyi bir nodül bağlayamaması haricinde azot gübrelemesi önerilmemektedir. Toprak tahlili sonucuna göre ve imkanlar doğrultusunda bitki besin elementi ihtiyacı organik ticari gübre, yanmış ahır gübresi veya yeşil gübrelerden biriyle karşılanabilir. Toprakta mevcut besin elementi ve kullanılacak organik gübrenin besin içeriği doğrultusunda gerekli miktarda gübre toprağa uygulanmalıdır. Ahır gübresi uygulanması durumunda gübre toprağa tohum yatağı hazırlamadan önce verilmeli ve gübrenin yanmış olmasına dikkat edilmelidir.

Fosfor (P):

Bitkinin alacağı fosfor, seviyesi düşük olan yerlerde, fosfor kaya fosfatından sağlanmaktadır. Kaya fosfatları genel olarak iki tip olarak sınıflandırılmaktadır: Sert kaya ve yumuşak kaya fosfatı. Sert kaya fosfatını jeolojik kaynaklardan temin etmek mümkündür ve görünüş ve toprak reaktivitesi bakımından farklılık göstermektedir. Yumuşak kaya fosfatı ise sert kaya fosfatından elde edilmiş kil bazlı kurutulmuş bir üründür ve çok farklı yapıdaki topraklar için iyi bir fosfat kaynağı olarak bilinmektedir.

Potasyum (K):
Genel olarak potas-magnezyumun sülfat formundan temin edilir. (Sul-Po-Mag).

Hastalık ve Zararlı Yönetimi:

Organik tarla bitkileri yetiştiriciliğinde uygun bir gübreleme yönetimi ile kombine edilmiş iyi bir ürün münavebesinin hastalık ve zararlıların kontrolünde başarılı olduğu bildirilmektedir. Genel olarak organik tarla bitkileri yetiştiriciliğinde hastalık ve zararlıların çok fazla bir problem oluşturmadığı rapor edilmektedir. Yaprak ve bakla ile beslenen tırtıllar (Bacillus thuringiensis), kurstaki (Bt) preperatlarının zamanında uygulanmasıyla kolayca kontrol edilebilmektedir. Faydalı böceklerin ve omurgalı hayvanların ortamlarının muhafaza edilmesi de zararlı yönetiminde diğer bir stratejidir. (Kuepper,2000; Kraenzel,2001). Dana burnu problemi halinde kültürel tedbir olarak zararlının gübreli ve sıcak toprakları sevmesinden dolayı tarlanın uygun yerlerine yaz sonuna doğru gübre kümelerinin bırakılarak ilkbahar başlarında burada bulunan nimf ve erginlerin öldürülmesidir. Bunun yanı sıra toprağın iyi ve zamanında işlenmesiyle de zararlının toprak altında bulunan yumurta, nimf ve erginleri yok edilebilmektedir (Anonim,1995). Genel bir ifade ile hastalık ve zararlı durumuna göre gerekirse organik üretimde kullanılmasına izin verilen ve bakanlığımız tarafından hazırlanan organik el kitabında yer alan preperatlar kullanılmalıdır.

Yabancı ot Kontrolü:
Başarılı bir organik üretimde yabancı ot mücadelesi anahtar rolündedir. Bu nedenle yabancı ot mücadelesi için tarla bitkileri çıkışından hemen sonra ve bir kez de çıkıştan 5 gün sonra dönerli çapa ile sıra araları çapalanmalıdır. Daha sonraki dönemde yabancı ot durumu da dikkate alınarak kanopi oluşumundan önce 2 kez daha çapalama yapılmalıdır. Organik kültürel işlemin rutin bir parçası olarak büyük yabancı otlar mayıs ayında elle temizlenmelidir.

Hasat Ve Hasat Sonrası İşlemler:
Organik tarla ürünleri pazarında kalite özellikle önemli olduğu için hasat ve hasat sonrası işlemlerine dikkat etmek gerekmektedir. Normal olarak yapılan işlemler organik olmayan tarla bitkileri yetiştiriciliğindekiyle aynıdır. Kullanılacak alet ve ekipmanların temizliği önemlidir. Üreticilerin organik tarla ürünleri hasadından önce herhangi bir çeşit karışımına neden olmaması için hasat makinelerini temizlemeleri gerekmekte, ve tarlada başka bir ürünle karışıklık olmamalıdır. Hasat öncesi yeşil yabancı otların uzaklaştırılması ve taneye toprak karıştırılmaması önem arz etmektedir. Bunun yanı sıra tohumda çatlamayı ve pörsümeyi önlemek için tanenin hasat neminin %13-14 olması önerilmektedir.

Depolama:
Tarla ürünleri depoya konulmadan önce küflü ve pörsümüş taneler uzaklaştırılmalıdır. Taneler depolara temiz kaplar içersinde üniform tane sıcaklığını sağlamak için silme şekilde konulmalıdır.

Kaynak: www.ortsas.com